Hoe het niet moet met slimme onderpresteerders

January 28, 2016


Wanneer loopt het vlot? 
Een slimme leerling wordt op handen gedragen wanneer die presteert naar de verwachtingen van zijn leerkrachten. Zo is er Mia, ze werkt regelmatig (hard is dat geenszins te noemen) en doet wat ze moet op taken en toetsen. Ze haalt - door haar capaciteiten - zeer hoge cijfers. Haar leerkrachten zijn erg tevreden, wat een pupil!


De ouders zijn een pak nuchterder, leert ze wel studeren? Dit lijkt in een tweede secundair een overbodige vraag, zeker met punten +90%. Toch gaan wij ook hiermee aan de slag. Mia wil weten waar ze die paar puntjes alsnog heeft laten liggen. We vragen samen feedback opdat zij alsnog blijft streven naar de perfectie. We willen haar immers blijven uitdagen. En, leerkrachten, dat doen we niet door haar steeds maar meer vakken te gaan aanbieden.

 

Jan kan hierover meepraten. Hij volgde jaren een speciaal programma, waar hij meerdere richtingen combineerde. Dat liep aanvankelijk goed, maar toch bleef Jan klagen dat hij bitter weinig uitdaging kreeg. In de lessen verveelde Jan zich nog steeds. De lessen die hij niet kon bijwonen omdat hij in een andere klas aanwezig was op hetzelfde moment, boden hem meer leerkansen. Daar 'vergat' hij al eens een taak in te dienen, of kwam hij onvoorbereid naar een toets. De leerkrachten haalden het keer op keer aan als 'het kind wordt overbevraagd'. Voor Jan waren dit echter leerkansen. Hij leerde eruit dat hij beter moest plannen, actief op zoek moest gaan naar info bij de leerkrachten, mocht anticiperen op taken en toetsen.... Dit lijken ons alvast erg belangrijke competenties!

Wat als de leerling niet voldoet aan de (prestatie)verwachtingen?


We spreken van onderpresteren wanneer een leerling niet naar de verwachtingen levert. Zijn resultaten liggen lager dan we dachten, vertrekkend vanuit een vorig schooljaar en/of vanuit de capaciteiten. De onderwijscoach merkt nog vaak wordt uitgegaan van niet willen bij slimme onderpresteerders. Deze leerling wordt aangemaand om zich harder in te zetten, om meer te studeren. MAAR deze jongere weet heel vaak niet wat hij dan precies hoort te doen om zijn prestaties naar omhoog te krijgen. Deze jongere is hiermee dus helemaal niet geholpen.

Wij krijgen jongeren aangemeld met studieproblemen. Ze hebben vaak een attest hoogbegaafdheid op zak, maar presteren niet naar behoren. De ouders en hun kind maken zich zorgen. Ze tonen vaak veel bereidheid om de studie op een andere, meer doeltreffende, manier aan te pakken. We merken bij deze jongeren ook dat zij gekwetst zijn, door de vele negatieve opmerkingen.

Bij bijna alle jongeren komt terug dat zij lak hebben aan herhaling. Het ging tot nu toe ook als vanzelf, dus waarom zou je dan